i wrestled a racoon once

Αυτά που γράφω μπορεί να σας φανούν υπερβολικά, μελοδραματικά, ανόητα και ίσως προσβλητικά. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κακό σκοπό. Απλά εκθέτω ορισμένες σκέψεις και εμπειρίες ή απλά αφήνω τη φαντασία μου να δουλέψει επηρεασμένη από την καθημερινότητα. Δεν είμαι τέλεια, δεν τα ξέρω όλα. Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι :)

“Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.

Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.”

José Saramago (Ζοζέ Σαραμάγκου), “Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995”

one day i’ll come back Prague <3

Q
hey :) Can you translate your posts in english so i can understand? That would be so nice! I 'm sure they are very interesting!
A

hey there! thanks for being interested :) here’s my last one.

YOU NEVER LISTENED TO ME

why are you looking at me?

what are you keep asking? i told you.

you knew that from the very beginning.

you never listened to me.

i wanted to protect you.

i wanted your own good.

i tryed.

you never listened to me.

why were you so scared of the truth?

why did you ignore the truth?

i wanted your own good.

but you never listened to me.

and now what?

now you stand there like a languishing leaf.

fallen in the wet ground.

now you are looking at me.

now you understand.

i wanted our own good.

you never listened to me.

now there are no words left to say.

now there are no feelings.

they got tired.

now i’m leaving.

one day you should start listening to people.

not me.

you never listened to me.

ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕΣ ΠΟΤΕ

Τι με κοιτάς;

Τι συνεχίζεις να ρωτάς; Αφού στο είπα.

Το ήξερες από την αρχή.

Δεν με άκουγες ποτέ.

Ήθελα να σε προστατέψω.

Εγώ ήθελα το καλό σου.

Προσπαθούσα.

Δεν με άκουγες ποτέ.

Γιατί σε τρόμαζε η αλήθεια;

Γιατί την αγνοούσες πάντα τόσο επίμονα;

Εγώ ήθελα το καλό σου.

Μα δεν με άκουγες ποτέ.

Και τώρα;

Τώρα στέκεσαι εκεί σαν φύλλο μαραμένο.

Πεσμένο στο υγρό έδαφος.

Τώρα με κοιτάς.

Τώρα καταλαβαίνεις.

Εγώ ήθελα το καλό μας.

Εσύ δεν με άκουγες ποτέ.

Τώρα στερέψανε οι λέξεις.

Στερέψανε τα συναισθήματα.

Κουράστηκαν.

Τώρα θα φύγω.

Μια μέρα να μάθεις να ακούς τους ανθρώπους.

Όχι εμένα.

Εμένα δεν με άκουγες ποτέ.

για κάποιο λόγο ΜΠΟΡΕΙΣ να με κάνεις ΠΑΝΤΑ να χαμογελάω. :)

για κάποιο λόγο ΜΠΟΡΕΙΣ να με κάνεις ΠΑΝΤΑ να χαμογελάω. :)

Ultralite Powered by Tumblr | Designed by:Doinwork
HTML hit counter - Quick-counter.net